Hamd Allah’a mahsustur. O ki mümin kullarına, onları kendisini bilmeye ileterek lütufta bulunmuş, onların göğüslerini kendisine iman etmeye ve kendisini rabliğinde birlemeye açmış, kendisinin dışındaki bütün mabudları onların göğüslerinden çıkarmıştır.

O -celle senâuhû- farzlarını onlara farz kılmıştır. Allah’a iman eden kimseler üzerinde imandan ve Onun rabliğine boyun eğmekten daha büyük bir nimet yoktur. Bundan sonra ise Onun kullarına farz kıldığı namaz nimeti gelmektedir. Ki O namazı, celâline boyun eğilmesi, azameti karşısında derinden saygı duyulması ve büyüklüğü karşısında alçalınması için farz kılmıştır. O; tevhidinden, peygamberlerinin ve kendisinin katından getirdiklerinin doğrulanmasından sonra namazdan önce hiçbir farzı emretmemiştir. O, namazı hem onlara hem de Muhammed (sas)’in gönderilmesinden önceki peygamberlere ve ümmetlere emrettiğini bildirmiştir.