Hicri 321 yılında vefat etmiş olan İmam Ebû Ca’fer et-Tahavî’nin kendi mezhebinin imamı Ebû Hanîfe ve iki arkadaşı Ebû Yusuf ve Muhammed’in akîdelerinin selef-i salihîn’in akîdelerine muvafık olduğunu ortaya koymak üzere yazdığı değerli bir akîde metnidir. Bu akîde metni, amelî mezhepleri farklı da olsa Ehl-i Sünnet arasında genel bir kabul görmüştür. Birçok defalar şerh edilen bu kısa metnin en değerli şerhi de yine Hanefî mezhebinin ünlü ilim adamlarından biri olan İbn Ebi’l-Izz tarafından yapılmıştır. Bu şerhte İbn Ebi’l-Izz etraflı bir şekilde selef-i salihîn akîdesini ele almış, Kitab ve Sünnet’ten pek çok deliller serdetmiştir.